Mijn hoofd zit vol.

Van het getrek het gesleur

van het vragen, het gezeur.

Het zit bomvol, het eist zijn tol.

Mijn brein staat op springen

van al dat moeten en al dat dwingen.

Laat mij even met rust en alleen

zonder geluid en mensen om me heen.

Ik ben moe van het zorgen

moe van het praten.

Moe van het denken

aan wat te doen voor morgen.

Soms ben ik vrolijk

maar ook weer niet.

Soms word ik wakker

mijn hoofd vol verdriet.

Moe van het zuigen

mijn hoofd lijkt een spons.

Moe van het getuigen

vandaag blijf ik onder mijn dons.

Ik ben moe en toch ga ik voort.

Ik roep, ik huil tot iemand mij hoort.

Mijn hoofd is moe, zo moe…